viernes, 30 de septiembre de 2011

Son inconsciente
mirando pra unha pernas que nunca van correr ao meu favor

porque se intentase mirar máis de seguro a néboa había desviarme
parece que cara ti hai un pasadizo perigoso
ateigado de enganos de maxia pagá
de negros escuros
de disparos que acertan
de individuos estranos que me miran de reollo
e que te miran a ti como bicando o ceo
porque sabes que lles gustas

e cada pé que me une ao chan é unha cadea potente que me imanta o corpo
e cada esfera interrogante unha chamada ancestral
que comezou agora
e rematará en desgraza


[Sabela Rodríguez Lorenzo]

domingo, 17 de julio de 2011

Gioconda Belli




Consuelo para la temporalidad
Somos como las plantas:
Nuestra piel es hoja y nervadura
de pasiones hermosas
Que bailan sin cesar.
somos danza y danzar en el viento
Es potestad de nuestras piernas sin raíces.
Todo cambia y nada permanece.
En el otoño, el follaje se desprende amarillo;
Llueve oro en el atardecer.
No habría vida sin muerte.
No seríamos cuanto somos
si la conciencia no guardara experiencias ajenas
que misteriosamente se aposentan
en el aire interior cuya esencia desconocemos.
Y, sin embargo, así como Blake dijo:
"La eternidad está enamorada de la fabricación del tiempo".
Es inevitable enamorarse de la creación
y sentir el dolor de no ser inmortales.

¡Ven!
Abandona el rencor por lo incomprensible.
porque la vida se alimenta de la vida,
hemos de arder en la pira funeraria sin perecer.
cantos y mitos nos sobrevivirán,
como sobrevive el árbol
que talado y yerto me sirve de apoyo
para escribir esta reflexión.

La experiencia de la vida es la pasión de beberla
hasta la embriaguez.
Amar, cantar, decir versos hermosos
y luego
dormir.

[Gioconda Belli]

viernes, 1 de julio de 2011


colmillos de elefante

non son agresiva e fasme saber que te decataches
rompo lanzas a favor das cunchas e crávoas fondo na area
bailo raro

toc, toc as pedriñas tamén bailan
mírasme de cando en vez pra asegurarte de que sigo aí
gracias

ofreces grandes praceres e respectas que te esmague co meu corpo
camiño sobre ti, lixeira
busco cairos

sábado, 28 de mayo de 2011

Descubrimos un mundo triste
que as persoas ás veces non son persoas
que a cara non é o espello da alma ou é que está estropeada

Descubrimos que nin todos os golpes do mundo poden parar unha revolución
que non nos poden tirar ao chan se xa estamos sentados
que se antes eramos moitos agora somos moitos máis

Non desesperemos porque haxa xente sen corazón
alegrémonos de que sexamos máis flores en alto que uniformes sen persoas

sábado, 14 de mayo de 2011

lunes, 9 de mayo de 2011

domingo, 8 de mayo de 2011